Tι σημαίνει φτηνό ρεύμα για τη βιομηχανία;

Στο πρόσφατο άρθρο των Αλέξανδρου Ζαχιώτη και Δημήτρη Τσέκερη αναλυόταν πως, με το δεδομένο πως το υφιστάμενο ενεργειακό μείγμα (συνδυασμός τεχνολογιών παραγωγής) αλλάζει μεσομακροπρόθεσμα, οι επιχειρήσεις εντάσεως ενέργειας (πρακτικά, οι μεγάλες βιομηχανίες) προσανατολίζονται στο να ασκούν πίεση προς το κράτος για την εξασφάλιση ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος σχετικά με την καταναλισκόμενη ενέργεια.

Το άρθρο που ακολουθεί επιβεβαιώνει αυτή την εκτίμηση. Η διαδεδομένη, λοιπόν, στην Ευρώπη, πρακτική περιλαμβάνει:
1) μειωμένο, έως αμελητέο, “τέλος ΑΠΕ” (ΕΤΜΕΑΡ)
2) μείωση, έως κατάργηση, του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης για το ρεύμα
Μάλιστα, αυτό που (σκόπιμα) συσκοτίζεται είναι ότι υπάρχουν αρκετοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται σε όλους τους συντελεστές της εξίσωσης. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον όμιλο Μυτιληναίου:
Ως Αλουμίνιο της Ελλάδος (ενεργοβόρα βιομηχανία) απαλλάσσεται της πληρωμής για τον ειδικό φόρο κατανάλωσης, με βάση ρύθμιση της προηγούμενης κυβέρνησης που καλείται να επικυρώσει ο τωρινός υπουργός ΠΑΠΕΝ, καθότι βιομηχανία μετάλλου.
Ως ιδιοκτήτης (και κατασκευαστής – ΤΕΡΝΑ ενεργειακή) εγκαταστάσεων ΑΠΕ, ευνοοείται από το ειδικό καθεστώς πληρωμής της παραγόμενης μεγαβατώρας, που προκύπτει από το ΕΤΜΕΑΡ που πληρώνουν οι καταναλωτές.
Ως Ιδιώτης Θερμικός Παραγωγός (Αλουμίνιο της Ελλάδος, Protergia) απαιτεί επαναφορά του Μηχανισμού Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους για την παραγόμενη μεγαβατώρα από τους θερμικούς σταθμούς φυσικού αερίου στην κατοχή του (που και πάλι θ’ αυξήσει την τιμή στον καταναλωτή).
Βέβαια, η παροιμία “και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο” ταιριάζει στις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, γιατί έτσι έχουν μάθει να λειτουργούν κι έχουν καταφέρει και δια μέσου των ΜΜΕ να πείσουν μεγάλο τμήμα της κοινωνίας πως έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα, αν θέλουμε όλοι να ζήσουμε καλύτερα…
Η κυβέρνηση μπορεί και πρέπει να βάλει ένα τέλος σε αυτή την ασυδοσία. Το ότι οι εργαζόμενοι του ομίλου δεν είναι βασιλιάδες, πράγμα που ανέδειξαν και οι πρόσφατες κινητοποιήσεις του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, δε χρειάζεται να το αναφέρουμε καν…

ακολουθεί το ρεπορτάζ από το energypress
Ανεκμετάλλευτες οι δυνατότητες που δίνει η Ε.Ε. για μείωση ρεύματος στις ενεργοβόρες βιομηχανίες

Εν αναμονή των κυβερνητικών αποφάσεων σχετικά με τον περιορισμό του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας, στόχο για τον οποίο έχει δεσμευθεί ο Παναγιώτης Λαφαζάνης προς τους εκπροσώπους του κλάδου, φαίνεται ότι υπάρχουν ανεκμετάλλευτες πηγές και τρόποι μείωσης των βιομηχανικών τιμολογίων ρεύματος.
Συγκεκριμένα, πέραν της διακοψιμότητας που δεν έχει ακόμα προχωρήσει (εκκρεμεί η σχετική υπουργική απόφαση που δεν έχει ακόμα υπογραφεί), παράγοντες του χώρου αναδεικνύουν δύο τουλάχιστον ακόμα δυνατότητες: Πρώτον, τον καθορισμό πλαφόν στο ΕΤΜΕΑΡ που πληρώνουν οι ενεργοβόρες βιομηχανίες και, δεύτερον, την μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας για συγκεκριμένες κατηγορίες βιομηχανικών καταναλωτών.
Πλαφόν στο ΕΤΜΕΑΡ
Όσον αφορά το ΕΤΜΕΑΡ, στις «κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς του περιβάλλοντος και ενέργειας 2014 – 2020» που ανακοίνωσε το καλοκαίρι η Κομισιόν, υπάρχει η πρόβλεψη για εφαρμογή περιορισμών στις «πρόσθετες δαπάνες προς ΑΠΕ» που πληρώνουν κατ΄ανώτατο όριο όσες επιχειρήσεις θεωρούνται ενεργοβόρες, και ειδικότερα όσες θεωρούνται «εντάσεως ηλεκτρικής ενέργειας» (electro-intensity). Το όριο αυτό είναι το 0,5% της προστιθέμενης αξίας κάθε επιχείρησης. δηλαδή για την Ελλάδα. Εντάσεως Ηλεκτρικής Ενέργειας, δε, θεωρούνται όσες πληρώνουν σε ηλεκτρικό ρεύμα πάνω από το 20% της προστιθέμενης αξίας τους.
Πρακτικά στην Ελλάδα, όταν μιλάμε για «πρόσθετες δαπάνες προς ΑΠΕ» εννοούμε ΕΤΜΕΑΡ, συνεπώς για τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις αυτού του τύπου, η εφαρμογή των «κατευθυντήριων γραμμών» θα σημάνει ότι θα μπεί ως πλαφόν στο καταβαλλόμενο ΕΤΜΕΑΡ το 0,5% της προστιθέμενης αξίας κάθε επιχείρησης. Σύμφωνα με γνώστες της αγοράς που μίλησαν με το energypress, η υιοθέτηση μιας τέτοιας ρύθμισης θα ωφελήσει τις μεγάλες ενεργοβόρες βιομηχανίες της Υψηλής Τάσης (μέταλλα, χαλυβουργίες, τσιμέντα κ.λπ.), αλλά και πολλές της Μέσης Τάσης, οι οποίες δεν καλύπτονται από την υφιστάμενη σήμερα εθνική ρύθμιση (πλαφόν 1εκατ. ευρώ ανά θέση κατανάλωσης).
Από την άλλη, η συγκεκριμένη ρύθμιση έχει το πλεονέκτημα ότι δεν ωφελεί «οριζόντια» και αδιάκριτα όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις, παρά μόνον όσες είναι πραγματικά ενεργοβόρες, επιτρέποντας έτσι την άσκηση βιομηχανικής πολιτικής.
Πρόκειται, δε, για ρύθμιση που προκρίνεται ευθέως από τις Γενικές Διευθύνσεις Ενέργειας και Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Για να αξιοποιήσει η χώρα μας τις «κατευθυντήριες γραμμές» θα πρέπει να στείλει στην Ε.Ε. πρόγραμμα σύγκλισης
Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης
Όσον αφορά την απαλλαγή από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο ρεύμα, έχει ήδη ψηφιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση το Μάϊο, η ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία προβλεπόμενης κοινοτικής οδηγίας (την οποία έχει υιοθετήσει το σύνολο των υπόλοιπων κρατών – μελών) σύμφωνα με την οποία απαλλάσσονται από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) της ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιείται για «χημική αναγωγή, ηλεκτρολυτική και μεταλλουργική κατεργασία». Πρακτικά, αυτό αφορά αλουμινοβιομηχανίες και χαλυβουργίες. Ωστόσο, για να εφαρμοστεί ο νόμος θα πρέπει (και εδώ) να υπογραφεί η σχετική Υπουργική Απόφαση από τον κ. Λαφαζάνη, πράγμα που δεν έχει γίνει ακόμα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.