Ο βασιλιάς είναι γυμνός

Ένα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο για τις εκλογές ανάδειξης προέδρου στο ΤΕΕ, από τον συνάδελφο Πανταζή Κετικίδη, Χημικό Μηχανικό.

Ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Ο μόνος λογικός κ ρεαλιστικός (ορθολογικός) τρόπος αντιμετώπισης της υφιστάμενης κατάστασης είναι η ΜΟΜΦΗ. Είναι αυτό που έπρεπε να είχε κάνει από την επομένη των εκλογών η Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία, ακόμη και εάν ήταν αυτή που θα είχε πλειοψηφήσει, αν ήθελε να είναι συνεπής με τον προεκλογικό της λόγο. Δεν υπάρχει λόγος αυτή η μομφή να εκτοξευθεί ως εχθρική προς την υφιστάμενη διοίκηση. Αντίθετα, με πλήρη ηρεμία και τεχνοκρατική επιχειρηματολογία μπορεί και πρέπει να ζητηθεί η συνδρομή της διοίκησης για την επανάληψη των γενικών εκλογών: Όταν τα 2/3 του σώματος (ή μάλλον περισσότερα) δεν εκφράστηκαν και δεν ψήφισαν, η διοίκηση που προκύπτει δεν μπορεί να θεωρείται ουσιαστικά νομιμοποιημένη θεσμικά και να καμώνεται ατάραχη τα διάφορα.Από εκεί και πέρα, χρειάζεται να επιδιωχθεί η ΑΝΑΤΡΟΠΗ.

kingisnaked

Η ανατροπή αυτής της κατάστασης δεν μπορεί να γίνει ούτε με τις γνωστές αυταπάτες για προοδευτικές (παραγοντικές) συμμαχίες που τάχα θα δημιουργούσαν προοδευτική πλειοψηφία, αλλά ούτε και με κινηματικές δράσεις και πιέσεις κάποιων φιλότιμων αγωνιστών ή νέων παρατάξεων. Όποια και να είναι η τελική μορφή του ή των υποκειμένων που θα επιδιώξουν την ανατροπή, το βασικό προαπαιτούμενο είναι να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους και να περιγραφούν πρακτικά τα οράματα και οι στόχοι.

  1. Να διατυπωθεί με υπευθυνότητα ο στόχος της συμμετοχής τουλάχιστον του 50% του σώματος, και η αποφασιστικότητα για διενέργεια επαναληπτικών εκλογών με ευρεία δημοσιότητα, μέχρις ότου αυτός ο στόχος να επιτευχθεί.

  2. Να διατυπωθεί ότι η πρωτεύουσα δραστηριότητα του ΤΕΕ εξ ορισμού αφορά το ρόλο του αποφασιστικού καθ ύλην αρμόδιου συμβούλου της πολιτείας, σε όλα τα σχετικά θέματα τεχνικού σχεδιασμού και κοινωνικού ελέγχου της μεταποίησης και των κατασκευών, ενώ: Αντίθετα, εκτροχιάζει το ρόλο του ΤΕΕ η παροχή άλλων υπηρεσιών σε αντικατάσταση της εργασίας ιδιωτών ή δομών της δημόσιας διοίκησης. Αντ αυτού, το ΤΕΕ πρέπει να έχει  τον ρόλο του αποφασιστικού συμβούλου της πολιτείας ως καθ ύλην αρμόδιο. Ειδικότερα πρέπει να γίνει σαφές ότι κατόπιν ενός συνεκτικού και ρεαλιστικού Σχεδιασμού όλοι οι Έλληνες μηχανικοί μπορούν και πρέπει να βρουν δουλειά με αξιοπρέπεια το συντομότερο και επειγόντως, όχι απλώς λόγω κλαδικής/συνδικαλιστικής επιθυμίας, αλλά γιατί αυτό είναι και απόλυτα (πλήρως) αναγκαίο και σαφέστατα (πλήρως) εφικτό για την επιβίωση και την ανασυγκρότηση της κοινωνίας και την οικονομίας. Ο συνδικαλιστικός ρόλος του ΤΕΕ (επαγγ. δικαιώματα, αλληλεγγύη) είναι ο δεύτερος διακριτός ρόλος του, δεύτερος τη τάξη. Ως προς τον πρωτεύοντα ρόλο, θα είναι αποφασιστική η λειτουργία των Νέων Επιτροπών:

  1. Να εξηγηθεί το πως ακριβώς οι μηχανισμοί του ΤΕΕ θα είναι κτήμα των μηχανικών και όχι παρατάξεων ανακυκλούμενων στελεχών κ παραγόντων. Ειδικότερα, ως παράδειγμα, οι Επιτροπές του ΤΕΕ θα είναι ιδιαίτερα μαζικές, θα έχουν αναβαθμισμένο και μη καθοδηγούμενο ρόλο, θα συγκροτούνται απευθείας με μικτό τρόπο κλήρωσης και αντικειμενικών κριτηρίων και με υποχρεωτική εναλλαγή, κ.ά. (ενίσχυση κ με επιπλέον δικλείδες και επίσης στενή αξιολόγηση/συντονισμός της λειτουργίας κ ανάδραση/αναδόμηση/ αναστελέχωση). Έτσι ώστε, θα επιτυγχάνεται η αντιπροσωπευτική συμμετοχή όλων των ηλικιακών ομάδων, των ειδικοτήτων, των τυπικών προσόντων κλπ, εξασφαλίζοντας και την τεχνοκρατική επάρκεια, αλλά και την άμεση και ουσιαστική δημοκρατική νομιμοποίηση των Επιτροπών, για να μπορεί το ΤΕΕ πραγματικά να έχει το κύρος να φέρει εις πέρας τις καθοριστικές για τον τόπο δραστηριότητές του.

Αυτονόητα μάλλον, που ο κόσμος τάχει τούμπανο, μόνον οι διοικούσες με αδειανά κοστούμια δεν άκουσαν τίποτε σχετικά…Το πρόβλημα είναι όμως ότι διάγουμε μια περίοδο που τα οράματα και οι αυτονόητες ορθολογικές στοχεύσεις ανέκρουσαν πρύμνα, και τέθηκαν παρά πόδας. Σε μαζικό επίπεδο, που αυτό πρέπει να μας ενδιαφέρει, οι ελπίδες και μαζί τους κάποια θολά οράματα, ανακινήθηκαν μάλλον αποκλειστικά από το χώρο του Σύριζα. Ωστόσο, 100 και πλέον μέρες μετά από τις εκλογές που έφεραν μια κυβέρνηση με πυρήνα ένα αριστερό κόμμα (και όχι μια αριστερή κυβέρνηση), επικρατεί πλέον ένας ιδιότυπος ρεαλισμός, που μόνο ρεαλισμός δενφαίνεται να είναι. Δεν είναι ρεαλισμός η υποστολή των οραμάτων και των ορθολογικών συμπερασμάτων, προς χάρη της φαινομενικά ευκολότερης συμβιβαστικής λογικής της στιγμής. Ούτε είναι φρόνιμη η επικράτηση του φόβου, έναντι της ελπίδας. Συμβιβασμός έτσι κι αλλιώς υπάρχει σε κάθε πλευρά της ζωής (κι ευτυχώς). Αλλά οι κλασσικές παλαιοκομματικές συνταγές δεν είναι πια τόσο ρεαλιστικές, όπως δεν ήταν και καθόλου ρεαλιστικές οι φρούδες ελπίδες της τ. Ριζοσπαστικής σχετικά με τη δημοκρατική πλειοψηφία του ΤΕΕ, όπως δεν ήταν ποτέ νικητές οι συνδιαχειριστικές προτάσεις της πολιτικής κληρονομιάς του τ. κάποτε αυτο-ονομαζόμενου “Κκε-εσωτερικού” … Τι χρείαν έχομε άλλων μαρτύρων; Αν ρωτούσαμε ένα παιδί για την πορεία των ριζοσπαστικών δυνάμεων και των ελπίδων, είτε στην κυβέρνηση, είτε στο ¨κίνημα”, είτε στις οργανώσεις, είτε στις παρατάξεις, θα μας έλεγε ασφαλώς,: “Ο βασιλιάς είναι γυμνός”. Ευτυχώς ή δυστυχώς, εμείς δεν είμαστε πια παιδιά – αλλά προσωπικά πολύ θατόθελα…

Ένα σχόλιο

  • Ευχαριστώ για την εκτίμησή σας με τη δημοσιοποίηση αυτού του σχολίου. Θα ήθελα απλώς να προσθέσω τις εξής απαραίτητες προϋποθέσεις :

    1) Η έμπρακτη συσπείρωση και μαζικοποίηση
    Αυτή η προϋπόθεση δεν επιτυγχάνεται βέβαια με την εικονική πραγματικότητα του δικτύου και χωρίς την άμεση συνεύρεση και εκδίπλωση πολλαπλών καθαυτό δράσεων. Ωστόσο, στο σύγχρονο κόσμο, η αποτελεσματική επικοινωνία είναι πλέον και αυτή ένα ιδιαίτερα σημαντικό και θεμελιώδες μέρος των καθαυτό δράσεων. Οι γνωστές ομαδικές λίστες επικοινωνίας με mail δεν έχουν αποδείξει μέχρι στιγμής αποτελέσματα, πάντα κρινόμενες σε σχέση με τις ανάγκες (και προσωπικά τις αποφεύγω). Αλλά και οι πολλαπλές και επικαλυπτόμενες ιστοσελίδες, που απλώς παραθέτουν και ανακυκλώνουν άρθρα, χωρίς να αναπτύσσεται εκεί ένας επαρκής διάλογος, δεν φαίνονται αποτελεσματικότερες. Επιπλέον, ενώ έχει πλέον αποδειχθεί ότι στη σημερινή πολυπλοκότητα και πολυδιάσπαση (συμφερόντων και ενδιαφερόντων) ο ζωντανός φυσικός διάλογος (από κοντά) δεν είναι δυνατόν να καταλήξει έγκαιρα στην παραγωγή εμπεδωμένων και επίκαιρων συλλογικών αποφάσεων χωρίς προηγούμενη προετοιμασία, είναι λοιπόν απαραίτητη η προ-εργασία και η προ-επεξεργασία, που δεν μπορεί να γίνεται αλλιώς παρά μέσω διαδικτύου. Περί αυτού λοιπόν αναζητούνται εφευρέτες και οι εφευρέσεις τους.

    2) Η ευνοϊκή κύλιση της γενικότερης πολιτικής συγκυρίας
    Δεν είναι π.χ. δυνατό να πραγματοποιηθεί μια τέτοια ουσιαστική ανατροπή στο ΤΕΕ, αν η γενικότερη συγκυρία δεν κινείται δυναμικά προς αντίστοιχη κατεύθυνση. Ειδικότερα, το άμεσο θέμα του χρέους, η δραστική περιστολή της εγχώριας ανεξαρτησίας εξ αιτίας του χρέους και οι μονόδρομοι που φαίνεται να επιβάλλονται παντού, ευθέως εμποδίζουν και το ειδικό θέμα που συζητάμε. Σε τέτοιες στιγμές το γενικό θέμα γίνεται τελικά κυρίαρχο και καθοριστικό, ενώ η παράλληλη κύλισή του είναι προαπαιτούμενη για την ευνοϊκή κύλιση του ειδικού. Μέσα σε αυτούς τους μονοδρόμους είναι αναγκαστική και η η αντίστοιχη απάντηση του γενικότερου θέματος. Επομένως κάθε συλλογικός φορέας, όπως π.χ. αυτή η παράταξη των μηχανικών, είναι ανώφελο να ασχολείται μόνον κλαδικά, χωρίς να συμμετέχει ευθέως στην άμεση παρέμβαση της κεντρικής πολιτικής συγκυρίας, που (ΣΟΣ) σήμερα είναι επείγουσα. Σε άλλες εποχές ίσως ήταν αλλιώς, όχι όμως σήμερα – η όποια έννοια της κλαδικής αυτονομίας έχει ουσιαστικά ισοπεδωθεί (*). Έχω λοιπόν να «γενικεύσω» “επειγόντως” σχετικά με τα επείγοντα και καθοριστικά της κεντρικής συγκυρίας. Ωστόσο θα προτιμούσα να διαβάσω πρώτα σχόλια άλλων συναδέλφων.

    (*). Η κλαδική ιδιαιτερότητα (χρησιμότητα και ευθύνη) των μηχανικών είναι σήμερα βαρύνουσα για την επίλυση των γενικών θεμάτων της συγκυρίας. Κλειδί για την όποια λύση, είτε έτσι είτε αλλιώς, είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση και η αντίστοιχη διοικητική ανασυγκρότηση σε υγιείς/επιστημονικές και μαζί δημοκρατικές/ φιλολαϊκές βάσεις. Αυτό δεν γίνεται να αφεθεί στην καλή θέληση κανενός «θεσμού» σε εισαγωγικά (όπως αποκαλούνται σήμερα τα διευθυντήρια και οι τρόικες), είτε στη πρωτοβουλία μη πειρατών-επενδυτών, είτε στον υπάρχοντα παραλυμένο κρατικό μηχανισμό, αλλά ούτε και (ΣΟΣ) στο υφιστάμενο κυκλοφορούν (παλαιοκομματικό) πολιτικό προσωπικό. Η ενεργοποίηση των συλλογικών-δημοκρατικών δυνάμεων της κοινωνίας ζητείται επειγόντως. Η βελτίωση της κλαδικής μας θέσης (ακόμη και η ουσιαστική ικανοποίηση στοιχειωδών κλαδικών αιτημάτων) φαίνεται αδύνατη και ουτοπική αν δεν κινηθεί θετικά το γενικότερο θέμα και αν η κοινωνία μας δεν ανακτήσει τη δυνατότητα σοβαρού κεντρικού συλλογικού σχεδιασμού.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.