Island in the Sun: Tesla is Powering an Entire Island With Solar Energy

Η Tesla ηλεκτροδότησε ένα ολόκληρο νησί με ηλιακή ενέργεια

πηγή: futurism

In Brief
  • The island of Ta’u originally depended on diesel generators for electricity which, on average, consumed more than 100,000 gallons of fuel every year.
  • Now, the island is powered by a 1.4-megawatt solar array, coupled with a six-megawatt hour energy storage system of 60 Tesla Powerpacks.

Power combo

With the Tesla and SolarCity merger finally closed, the two energy companies have another collaborative success to celebrate. Tesla announced the completion of the solar energy project on the island of Ta’u in American Samoa in a tweet this Tuesday, accompanied by a video of the site.

<blockquote class=”twitter-tweet” data-lang=”el”><p lang=”en” dir=”ltr”>This island in American Samoa now runs on nearly 100% solar energy thanks to 5,300+ solar panels &amp; 60 Tesla Powerpacks <a href=”https://t.co/65Jm8rvXs9″>pic.twitter.com/65Jm8rvXs9</a></p>&mdash; Tesla (@TeslaMotors) <a href=”https://twitter.com/TeslaMotors/status/801063758348980225″>22 Νοεμβρίου 2016</a></blockquote>
<script async src=”//platform.twitter.com/widgets.js” charset=”utf-8″></script>

The Ta’u microgrid — an energy system with distributed sources, in this case solar and battery — is powered by  a 1.4-megawatt solar array, coupled with a six-megawatt hour energy storage system of 60 Tesla Powerpacks. Supposedly, it can continually power the city for three days even when the sun doesn’t shine too brightly.

Originally, Ta’u depended on diesel generators for electricity. On average, these consumed more than 100,000 gallons of fuel every year to provide electricity to almost 600 residents. It’s a rather costly business, with diesel transport eating up most of the island’s energy budget. With the microgrid – which was also funded by the American Samoa Economic Development Authority, the Environmental Protection Agency, and the Department of Interior – Ta’u expects to save on energy costs in the next few years.

Clean and green

Credits: SolarCity
Credits: SolarCity

The project serves as an example of how remote communities can benefit from microgrids. It also supports the cause for cleaner energy sources. As SolarCity’s announcement says:

Ta’u is not a postcard from the future, it’s a snapshot of what is possible right now. Renewable power is an economical, practical solution for a growing number of locations and energy needs, and islands that have traditionally relied on fossil fuels can easily transition to microgrids powered by solar and storage today.

Using renewable energy is certainly the way forward. Thankfully, the world doesn’t lack in projects that promote cleaner energy sources. Other efforts also focus on solar energy, such as Dubai’s push for clean energy, while some use tidal waves, like in Hawaii. The growing demand for renewables is even making them cheaper than fossil fuels.

Renewable energy is certainly the way to a sustainable future for the planet.

Χαρτογραφώντας την ενεργειακή φτώχεια στην Αθήνα της κρίσης

πηγή: athenssocialatlas

Εισαγωγή

Ένα από τα νέα φαινόμενα που έχουν αναδειχθεί με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα είναι η δυσκολία πρόσβασης των νοικοκυριών στην ενέργεια. Από το ξέσπασμα της κρίσης χρέους στην Ελλάδα το 2010 ένας συνδυασμός παραγόντων (μειώσεις εισοδημάτων, αύξηση φόρων, άνοδος ανεργίας, αύξηση τιμών καυσίμων, συρρίκνωση προνοιακών παροχών, κ.τ.λ.) έχει οδηγήσει πολλά νοικοκυριά σε αδυναμία κάλυψης των ενεργειακών τους αναγκών για θέρμανση, δροσισμό, φωτισμό ή και μαγείρεμα, όπως δείχνει και μία σειρά από σχετικές έρευνες (Santamouris et al 2013; Πάνας 2012; WWF και Public Issue 2013; Dagoumas & Kitsios 2014) και κατ’ επέκταση σε μεταβολή των ατομικών και συλλογικών πρακτικών σε σχέση με την οικιακή κατανάλωση ενέργειας.

Το φαινόμενο αυτό, δηλαδή ο αποκλεισμός ή η ανεπαρκής πρόσβαση των νοικοκυριών στην ενέργεια, το οποίο περιγράφεται ως ενεργειακή φτώχεια ή ενεργειακή αποστέρηση, έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα και την Ευρώπη (Healy 2004; Walker & Day 2012; Atanasiu 2014; Santamouris et al 2007). Στις περισσότερες περιπτώσεις ωστόσο, τόσο στο επίπεδο των πολιτικών όσο και στο επίπεδο της ακαδημαϊκής συζήτησης, το φαινόμενο συνδέεται με τεχνικά και οικονομικά δεδομένα, όπως είναι οι τιμές των καυσίμων, τα εισοδήματα και η ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη γεωγραφικές του διαστάσεις όπως αυτές διαμορφώνονται μέσα από τις διαδικασίες παραγωγής του αστικού χώρου και ιδιαίτερα τις ατομικές και συλλογικές πρακτικές σε επίπεδο κατοικίας, γειτονιάς και πόλης (Chatzikonstantinou & Vatavali 2016). Ειδικά για την περίπτωση της Αθήνας, θεωρούμε ότι τα ζητήματα της οικιακής κατανάλωσης ενέργειας και ιδιαίτερα οι διαμάχες και οι προκλήσεις που συνδέονται με τη θέρμανση μπορούν να εμπλουτίσουν τη συζήτηση για τις επιπτώσεις της κρίσης στις χωροκοινωνικές σχέσεις και ανισότητες, τόσο στο επίπεδο της πόλης, όσο και στο επίπεδο της πολυκατοικίας, ενός τύπου κτιρίου που έχει παίξει κομβικό ρόλο στις διαδικασίες αστικής ανάπτυξης της Αθήνας μεταπολεμικά.

Διαβάστε περισσότερα

Πώληση μονάδων και ορυχείων “φέρνει” η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου για το λιγνίτη – Συζητήθηκε ήδη με την τρόικα

πηγή: energypress

Στο προσκήνιο επανέρχεται το θέμα-ταμπού της πώλησης μονάδων και ορυχείων της ΔΕΗ μετά την απόφαση του Ευρωδικαστηρίου που επιβεβαιώνει την καταδίκη της επιχείρησης για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης στην αγορά λιγνίτη, υπόθεση που σέρνεται από το 2008.

Ανατρέποντας τα μέχρι τώρα δεδομένα, η εξέλιξη υποβαθμίζει τη σημασία της μνημονιακής υποχρέωσης να ανοίξει η αγορά μέσω των δημοπρασιών πώλησης ρεύματος, και επαναφέρει ένα θέμα που ναι μεν είχε μπει στο περιθώριο, ουδέποτε όμως είχε φύγει από το τραπέζι: Τη “Μικρή ΔΕΗ” ή κάποια παραλλαγή της.

Κι αυτό καθώς μετά την απόφαση του Ευρωδικαστηρίου που απορρίπτει την προσφυγή της ΔΕΗ κατά της απόφασης της Κομισιόν, το ζητούμενο δεν είναι πλέον η πρόσβαση τρίτων σε παραγόμενη από λιγνίτη ενέργεια. Το ζητούμενο είναι η απευθείας πρόσβαση στον ίδιο το λιγνίτη, δηλαδή σε μονάδες και ορυχεία.

Διαβάστε περισσότερα

Βόρεια Ντακότα – ΗΠΑ: Νίκη των Ινδιάνων και των κινημάτων!

πηγή: Το Περιοδικό

Σχεδόν έξι μήνες ανυποχώρητης αντίστασης, συγκρούσεων με τις δυνάμεις καταστολής (αστυνομία και πολιτοφυλακή), ξυλοδαρμών, απειλών, ρίψεων νερού και πλαστικών σφαιρών, οι Ινδιάνοι της Ντακότα των ΗΠΑ, στο πλάι των οποίων στάθηκαν αλληλέγγυα και πάλεψαν μαζί τους κινήματα και συλλογικότητες, απέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο, πως χαμένοι είναι μόνο οι αγώνες που δεν δίνονται: Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υποχώρησε μπροστά στο εντυπωσιακό και συνεχώς αυξανόμενο κύμα διαμαρτυρίας και ο απερχόμενος πρόεδρος Ομπάμα έδωσε εντολή να σταματήσει η κατασκευή του πετρελαιαγωγού στη περιοχή της φυλής των Standing Rock Σιου και να μην περάσει κάτω από την λίμνη Oahe στη Βόρεια Ντακότα, η οποία αποτελεί ιερό τόπο για τους Ινδιάνους, αλλά θα απειλούνταν και με περιβαλλοντική καταστροφή από την συνέχιση του έργου.

Διαβάστε περισσότερα

Η ενεργειακή επανάσταση της Κούβας

σχόλιο της Δέσποινας Σπανούδη

Εκτός από την γνωστή επανάσταση, στην Κούβα πριν από λίγα χρόνια συνέβη μια ακόμη επανάσταση: η ενεργειακή επανάσταση της Κούβας που είναι το πιο κοντινό εφαρμοσμένο παράδειγμα όσων σκεφτήκαμε, γράψαμε και συζητήσαμε οι πολιτικώς οικολογούντες της Δύσης.

Διαβάστε περισσότερα

O IMO φέρνει νωρίτερα την επιβολή πιο ‘πράσινων’ καυσίμων

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως το καλό νέο της εβδομάδας όσον άφορα την μείωση των ρύπων σε παγκόσμιο επίπεδο.

              Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) αποφάσισε να φέρει 5 χρόνια νωρίτερα (2020) την υποχρεωτική μείωση του ποσοστού του θείου (S) στο 0,5% στo ναυτιλιακό πετρέλαιο αντι για το 2025. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι χιλιάδες υπάρχοντα (και νέα πλέον) πλοία θα υποχρεωθούν να επενδύσουν σε πιο ‘πράσινα’ καύσιμα κατά μια πενταετία νωρίτερα και τα οξείδια του θείου στην ατμόσφαιρα (υπεύθυνα για πολλούς πρόωρους θανάτους απο αναπνευστικά και καρδιακά νοσήματα) υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μειωθούν. Η επιλογή, για το αν γινόταν το 2025 ή το 2020, φαινομενικά είχε να κάνει με την διαθεσιμότητα ή οχι των καυσίμων σε χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο, όμως η πολιτική πίεση για περισσότερο πράσινο αποτύπωμα της παγκόσμιας ναυτιλίας έπαιξε μεγάλο ρόλο. Το τελευταίο μένει βέβαια να αποδειχθεί καθώς οι πλοιοκτήτες ήδη αντιδρούν. Σε ανακοίνωσή της η μεγαλύτερη ένωση πλοιοκτητών (BIMCO) δεν καλωσόρισε την απόφαση και όπως δείχνουν τα πράγματα, θα ρίξει το βάρος στο να επηρεάσει την εφαρμογή της κυρίως στο πεδίο των υπαρχόντων πλοίων. Ο τρόπος για ένα πλοίο να συμμορφωθεί με τους νέους κανονισμούς είναι είτε να καίει ‘ελαφρύτερο’ καύσιμο, απο το όποιο έχει μειωθεί δραματικά η περιεκτικότητα σε θείο, είτε να επεξεργάζεται τα ίδια τα καυσαέρια της μηχανής με φίλτρα θαλασσινού νερού (scrubbers) χρησιμοποιώντας τα συμβατικά καύσιμα.

worldmap

                   Και οι δυο λύσεις είναι δαπανηρές, αφού η μία απαιτεί ακριβότερο καύσιμο, ενώ η άλλη καινούργια εγκατασταση και μείωση ωφέλιμου χώρου πάνω στο πλοίο. Το 2025 όμως (που φαινόταν πιο πιθανό σαν ημερομηνία εφαρμογής) σε συνδιασμό με τις χαμηλές τιμές του πετρελαίου (αυτή τη στιγμή) δεν είχαν κινητοποιήσει τους πλοιοκτήτες αρκετά για τη διάδοχη κατάσταση. Αυτο αναμενεται να αλλάξει με την τελευταία απόφαση και μάλιστα ίσως δώσει και κίνητρα για ακόμα πιο ‘πράσινες’ τεχνολογίες (LNG, ηλεκτρική πρόωση, βιοκαυσιμα κλπ). Να σημειωθεί οτι ο περιορισμός για το θείο ισχύει σε κάποιες περιοχές εδώ και χρόνια (βαλτική, αμερικανικές ακτές), πλέον όμως αυτο θα εφαρμοστεί παγκοσμίως, χωρίς να εξαιρείται η δική μας Μεσόγειος θάλασσα. Το τελευταίο μεταφράζεται, ότι όλο αυτό το ρυπογόνο μαύρο σύννεφο των ελληνικών λιμανιών, με τον Πειραιά να κρατάει τα πρωτεία, ίσως αποτελει παρελθόν τα επόμενα 3-4 χρόνια.

Περισσότερα εδω

Η πρώτη υδροηλεκτρική ανεμογεννήτρια που παράγει ενέργεια ακόμα και όταν δεν φυσάει

πηγή: michanikos.gr

Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα αιολικά πάρκα είναι η παύση της παραγωγής ενέργειας όταν δεν υπάρχει άνεμος.

Δύο γερμανικές εταιρείες προσπαθούν τώρα να λύσουν αυτό το πρόβλημα με το συνδυασμό ανεμογεννητριών με την τεχνολογία υδροηλεκτρικής ενέργειας. Η νέα μονάδα αιολικής – υδροηλεκτρικής ενέργειας θα είναι η πρώτη του είδους της, και αναμένεται να είναι πλήρως λειτουργική το 2018.

Διαβάστε περισσότερα

Ο κ. Παναγιωτάκης της ΔΕΗ, οι Κινέζοι της CMEC και η μπίζνα του €1 δισ.

του Χ. Φλουδόπουλου από το energypress

Το γιγαντιαίο έργο των έξυπνων μετρητών, που στην πιλοτική του φάση θα κοστίσει περί τα 44-45 εκατ. ευρώ, σε πλήρη ανάπτυξη ωστόσο θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα επενδυτικά προγράμματα στην Ελλάδα με προϋπολογισμό που ξεπερνά το 1 δις ευρώ και εξασφαλισμένες ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και χρηματοδότηση, βάζουν στο ραντάρ τους οι Κινέζοι της εταιρείας CMEC. Χθες βρέθηκε στην Αθήνα ο πρόεδρος της κινεζικής εταιρείας ο οποίος συναντήθηκε με τον επικεφαλής της ΔΕΗ Μ. Παναγιωτάκη προκειμένου να συζητηθούν τα διάφορα κοινά project που οι δύο πλευρές θέλουν να προωθήσουν.

Διαβάστε περισσότερα

«Όλα τα λεφτά» στην τιμή κατα τη σημερινή πρώτη δημοπρασία NOME – Οι στρατηγικές των παιχτών

σχόλιο:

Έχουμε και λέμε.
Πώληση του 24% του ΑΔΜΗΕ σε ιδιώτες και εισαγωγή του 51% στο χρηματιστήριο. Πώληση του 17 % της ΔΕΗ και καταναγκαστική απώλεια του 50% του μεριδίου της στην λιανική ως το 2020. Υποχρεωτική δημοπράτηση (ΝΟΜΕ) φτηνής ενέργειας σε ιδιώτες και δημόσια επιδότηση σε ιδιωτικές ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες προκειμένου να κερδίζουν ακόμα και όταν δεν λειτουργούν.
Αυτό ονομάστηκε αριστερή πολιτική.
Συνεχίζουμε.
Πώληση του εθνικού δικτύου μεταφορας φυσικού αερίου σε σύμπραξη Αζέρων-Ιταλών. Άνευ αντιτίμου παραχώρηση των αστικών δικτύων φυσικού αερίου σε ιδιώτες. Κοινωνικό τιμολόγιο στο αέριο; Θα αστειέυεστε..
Αριστερη πολιτική είναι να χαρίζει η ΔΕΠΑ το 20% της ετήσιας ποσότητας σε ιδιώτες. Αριστερή πολιτική είναι να “απελευθερώνεις” την αγορά εις βάρος των τελικών καταναλωτών. Αριστερή πολιτική είναι να μην κάνεις τίποτα για το λαθρεμπόριο καυσίμων και να διατηρείς τον ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης.
Για κάποιους ο Σκουρλέτης θα φύγει ως κάποιος που αντιστάθηκε στην νεοφιλελεύθερη λαίλαπα στον χώρο της ενέργειας.
Για την κοινωνία, είναι ο υπουργός μιας κυβέρνησης που ζημίωσε το δημόσιο συμφέρον και τα νοικοκυριά, σε τέτοιο βαθμό που θα ντρεπόταν και η Θάτσερ.

Διαβάστε περισσότερα

Στους μηχανολόγους του μικρόκοσμου το φετινό Νομπέλ Χημείας

πηγή: to vima

Τρεις επιστήμονες που δημιούργησαν μικροσκοπικές μηχανές από μόρια βραβεύονται με το φετινό Νομπέλ Χημείας, ανακοίνωσε πριν από λίγο η επιτροπή των βραβείων στοΙνστιτούτο Καρολίνσκα της Σουδίας.
40d41a6e52ae4b1c519e1214eb18a761
Το βραβείο θα μοιραστεί διά τρία στον Γάλλο Ζαν-Πιέρ Σοβάζ, τον Βρετανό σερ Φρέιζερ Στόνταρτ και τον Ολλανδό Μπερνάρ Φερινγκά «για το σχεδιασμό και τη σύνθεση μοριακών μηχανών», οι οποίες μπορούν να εκτελούν συγκεκριμένες κινήσεις όταν τροφοδοτούνται με ενέργεια.

Η ανάπτυξη των υπολογιστών είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η σμίκρυνση των μηχανών μπορεί να οδηγήσει σε επαναστάσεις, επισημαίνει η ανακοίνωση. Το νέο κεφάλαιο στη Χημεία που άνοιξαν οι τρεις πρωτοπόροι των μοριακών μηχανών, τις δεκαετίες του 1980 και ’90, ίσως οδηγήσει τελικά στην ανάπτυξη ιατρικών νανορομπότ και νέων λύσεων για την αποθήκευση ενέργειας, μεταξύ πολλών ακόμα πιθανοτήτων.

Μοριακά ρομπότ

Τα μοριακά συστήματα που δημιούργησαν οι τρεις τους είναι αντίστοιχα με τους πρώτους ηλεκτρικούς κινητήρες τη δεκαετία του 1830, όταν οι μηχανικοί δεν είχαν καν φανταστεί ότι η νέα εφεύρεση θα οδηγούσε σε ηλεκτρικά τρένα και αυτοκίνητα, πλυντήρια και άλλες μηχανές που σήμερα θεωρούνται δεδομένες.

Το πρώτο βήμα έγινε το 1983, όταν ο Ζαν-Πιερ Σοβάζ συνέδεσε κυκλικά μόρια σε αλυσίδα. Το σημαντικό ήταν ότι τα μόρια αυτά δεν ήταν ενωμένα με σταθερούς χημικούς δεσμούς, απλώς ήταν περασμένα το ένα μέσα στο άλλο όπως οι κρίκοι μιας μεταλλικής αλυσίδας. Και αυτό ικανοποιούσε μια βασική απαίτηση για το σχεδιασμό οποιασδήποτε μηχανής: τα εξαρτήματα πρέπει να μπορούν να κινούνται το ένα σε σχέση με το άλλο.

Ο Φρέιζερ Στόνταρτ έκανε το δεύτερο βήμα το 1991 περνώντας ένα μακρόστενο μόριο μέσα από ένα κυκλικό μόριο. Το μακρόστενο μόριο λειτουργούσε ως άξονας κατά μήκους του οποίου μπορούσε να κινείται ελεύθερα το δεύτερο μοριακό εξάρτημα. Το σύστημα αυτό αποτέλεσε τη βάση για την ανάπτυξη μοριακών ανελκυστήρων, μοριακών μυών και κυκλωμάτων που βασίζονται σε μόρια.

Η επόμενη σημαντική εξέλιξη ήρθε το 1999, όταν ο Φερινγκά δημιούργησε τον πρώτο μοριακό κινητήρα, ένα σύστημα στο οποίο μια λεπίδα περιστρεφόταν διαρκώς προς την ίδια κατεύθυνση. Ένα άλλο σύστημα μοριακών κινητήρων μπορούσε να σηκώνει 1.000 φορές το βάρος του, ενώ ένα άλλο σχέδιο με τέσσερις κινητήρες μπορούσε να κινείται σε μια επιφάνεια σαν νανοαυτοκίνητο.


Από αριστερά: Ζαν-Πιερ Σοβάζ, Φρέιζερ Στόνταρτ και Μπερνάρ Φερινγκά (Πηγή: N. Elmehed. © Nobel Media 2016)

Ο Ζαν-Πιέρ Σοβάζ (Jean-Pierre Sauvage) γεννήθηκε το 1944 στη Γαλλία και είναι σήμερα επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου και επίτιμος διευθυντής ερευνών στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας (CNRS)

O σερ Φρέιζερ Στόνταρτ (Fraser Stoddart) γεννήθηκε το 1942 στη Βρετανία και είναι σήμερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Northwestern των ΗΠΑ.

Ο Μπερνάρ Φερινγκά (Bernard L. Feringa) γεννήθηκε το 1951 στην Ολλανδία. Είναι σήμερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκρένινγκεν.

Το Νόμπελ Χημείας είναι το τρίτο που ανακοινώνεται μετά το Νόμπελ Ιατρικής – Φυσιολογίας τη Δευτέρα και Φυσικής την Τρίτη. Ακολουθεί το Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών τη Δευτέρα, ενώ η ημερομηνία για το Νόμπελ Λογοτεχνίας δεν έχει ακόμα καθοριστεί.

Κάθε βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 8 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών, περίπου 833.000 ευρώ.

1 2 3 4 8

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο