Ο νέος «αναπτυξιακός» νόμος

Του Κωστή Χατζημιχάλη από την Εποχή

Ποτέ δεν έχω καταλάβει γιατί η εκάστοτε νομοθεσία κινήτρων για ιδιωτικές επενδύσεις ονομάζεται αναπτυξιακή. Υποθέτω ότι ο νομοθέτης περιμένει ότι ενισχύοντας την υλοποίηση ενός επενδυτικού σχεδίου θα υπάρξουν θετικές αναπτυξιακές επιπτώσεις στη χώρα, σε συγκεκριμένες περιοχές, στην απασχόληση, κλπ. Ελάχιστες φορές έχει γίνει αξιολόγηση των αναπτυξιακών επιπτώσεων από τους νόμους που έχουν εφαρμοστεί (κυρίως στις περιοχές υλοποίησης) και έτσι πολιτικοί και επενδυτές εξακολουθούν να πιστεύουν λανθασμένα και για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, ότι οι ιδιωτικές επενδύσεις είναι εξ ορισμού αναπτυξιακές. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος/α αριστερός/η για να ξέρει ότι το ιδιωτικό κεφάλαιο επιδιώκει το κέρδος και όχι την ανάπτυξη. Και δεν ανοίγω το μεγάλο πρόβλημα ποια ανάπτυξη, για ποιους/ες κλπ., παίρνω ως δεδομένο ότι ο νέος νόμος αποδέχεται τις καπιταλιστικές επενδύσεις στο υφιστάμενο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο και σε ένα καθεστώς επιτροπείας που έχουν επιβάλλει τα τρία μνημόνια. Δεν μιλάμε δηλαδή για ένα αριστερό νομοσχέδιο και ούτε φυσικά περίμενα κάτι τέτοιο.

Διαβάστε περισσότερα

Η γη δεν είναι πράγμα, αλλά σχέση

Από τη συνάδελφο Φερενίκη Βαταβάλη στην Εποχή, για το βιβλίο του Κωστή Χατζημιχάλη “Κρίση χρέους και υφαρπαγή γης” (εκδόσεις ΚΨΜ)

Ο Κωστής Χατζημιχάλης, περπατώντας πάνω σε κινούμενη άμμο και με όλο το συναισθηματικό βάρος που συνεπάγεται η ενασχόληση με ένα θέμα επίκαιρο και με πρωτοφανείς -για τα ελληνικά δεδομένα- κοινωνικές προεκτάσεις, μας προσέφερε στα τέλη του 2014 το βιβλίο «Κρίση χρέους και υφαρπαγή γης». Όπως υποδηλώνει και ο τίτλος του, το βιβλίο περιστρέφεται γύρω από την υφαρπαγή της γης, ένα θέμα που έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο πολιτικών επεξεργασιών, ακαδημαϊκών δραστηριοτήτων και κινηματικών διεργασιών στον τόπο μας, και όχι μόνο, και το οποίο αποτελεί πολύτιμη συνεισφορά στην κατανόηση και μαζί στη χαρτογράφηση της πολυμορφίας των διαδικασιών που τα τελευταία πέντε χρόνια εξελίχθηκαν στην Ελλάδα γύρω από τη γη, την κατοχή και τη χρήση της. Αποτελεί παράλληλα μία εξαιρετική απόπειρα να ταξινομηθεί και να συντεθεί η κατακερματισμένη γνώση και εμπειρία που αποκτήσαμε πολλοί και πολλές από εμάς τα τελευταία χρόνια. Ταυτόχρονα βρίσκεται σε διαρκή διάλογο με τις διεθνείς τάσεις και με αυτό τον τρόπο αποτελεί σημαντική συμβολή στην ευρύτερη συζήτηση των τελευταίων χρόνων για τη σημασία της γης στις διαδικασίες καπιταλιστικής συσσώρευσης.

Σεμινάρια ριζοσπαστικής γεωγραφίας

Πως και γιατί αυτά τα σεμινάρια-Τι είναι η ριζοσπαστική γεωγραφία και πότε εμφανίζεται. Από την γεωγραφική και περιβαλλοντική αιτιοκρατία στη γεωπολιτική, τον ποσιμπιλισμό και την ποσοτική επανάσταση στις δεκαετίες 1960-1970. Η ανάδυση της ριζοσπαστικής γεωγραφίας μέσω της ανάλυσης της κοινωνικής και εκμεταλλευτικής οργάνωσης των πόλεων. Ανρύ Λεφέβρ, Ντέιβιτ Χάρβεϋ και το περιοδικό Antipode. Διαβάστε περισσότερα